Search

Laat je dragen

Voor alle onbemoederde vrouwen

Het kan zijn dat je niet de zorg, steun en liefde van je moeder hebt ontvangen die je als kind zo hard nodig had. Of niet in de vorm die voor jou goed voelde. Of misschien verlang je er nu nog naar gedragen en gekoesterd te worden door je moeder, maar is dat om één of andere manier niet mogelijk.

Het kind dat jij was en dat liefde en zorg nodig had, leeft door in jou en blijft koestering nodig hebben. Als je dat te weinig hebt ontvangen, kan het voelen als een gat in je hart of een basis die niet al te stevig aanvoelt. Je voelt je niet goed geworteld. Je voelt je soms wankel of eenzaam en weet niet eens precies waarom. De ene dag sta je in je kracht en gaat het allemaal wel, de andere dag voel je je knorrig en boos: waarom geeft niemand je die steun die je zo nodig hebt? Het voelt zo onrechtvaardig om die broodnodige liefde niet te hebben gekregen of nu niet te mogen ontvangen.

En dat is ook zo. Daar mag je jezelf en je innerlijke kind alle erkenning voor geven, voor de pijn en het verdriet dat je voelt om het gemis van zoiets essentieels.

Nu je volwassen bent, is liefde en de juiste voeding nog steeds broodnodig. En die mag je gelukkig af en toe van buitenaf ontvangen, van goede vriendinnen, van je echte moeder of van moeders die andere vormen aannemen.

Maar vaak vergeten we de twee beste moeders van de wereld, die altijd vlakbij zijn en altijd ter beschikking: onze moeder Aarde en Jij Zelf.

Jij bent de allerbeste moeder voor jezelf wanneer je je openstelt voor je eigen liefde. Jij kent jezelf het beste. Jij bent altijd bij jou. Jij hebt altijd toegang tot je eigen hart, tot je eigen noden en verlangens.

De volgende keer dat je je klein, broos, boos, wankel, onzeker of huilerig voelt, wanneer je nood hebt om vastgehouden te worden, maar er is niemand in de buurt, ga je eens een keertje niet voor anderen zorgen, maar voor jezelf.

Ga op de grond liggen. Buiten in de zon op het gras als het kan, maar binnen op een matje of op je bed is ook prima. Zorg dat je het lekker warm hebt en dat je comfortabel ligt.

Leg één hand op je hart en één op je buik.

Zeg tegen jezelf: Ik omarm en zegen dit gevoel. Ik verwelkom hoe ik me nu voel.

Zeg tegen jezelf: Ik ben er voor jou en ik laat je niet alleen.

Vraag dan aan de Aarde of je even op haar mag rusten, en of ze je wil vasthouden en voeden. Dat is een retorische vraag, want dat doet ze altijd. Maar door deze vraag te stellen, stel je je er bewust voor open. Laat het binnenkomen. Sta het jezelf toe.

Bij elke inademing stel je je voor dat je hele lichaam en je hele wezen worden gevuld met frisse, voedende energie van de Aarde, met pure moederliefde.

En met elke uitademing geef je je zorgen en je verdriet, boosheid, pijn... af aan de Aarde. Zij is er blij mee en composteert het met liefde voor je.

Laat de tranen die willen rollen, rollen. Roep, schreeuw, zucht, brul, jammer als het nodig is. Laat het allemaal even toe.

En ga telkens terug met je aandacht naar je ademhaling: voedende liefde in, wat je niet meer nodig hebt uit.

Doe dit zo lang als nodig is. Tot je je rustig en gevuld voelt.

Bedank dan de Aarde.

En bedank vooral jezelf.

Zeg hardop: Dank je wel (je naam) voor je liefde en je onvoorwaardelijke steun.

Liefdevolle groet,

Agatha

Nu vrijdag bij Godin van Creatie laten we ons voeden en dragen door de Aarde, door onszelf en door elkaar. Na deze sessie voel je je opgeladen en gekoesterd van kop tot teen, in hart en ziel. Je bent van harte welkom.

https://www.agathacornelia.be/godin-van-creatie


Volg mij op Facebook en op Instagram!

22 views

Contact

  • Instagram
  • Facebook

© 2020 Agatha Cornelia